Home

Lieve allemaal,

Waarschijnlijk mijn laatste berichtje vanuit het verre Zuid-Afrika! Vandaag was het een dag van afscheid nemen, niet alleen van patienten maar ook van de vrijwilligers. Na lekker te hebben uitgeslapen, vertrokken Oona, Elle en Ruth om 9uur s ochtends. Op naar Cape town, want daar gaan zijn nog een paar daagjes genieten. Wel vreemd om dan opeens met bijna de helft minder mensen "thuis" te zijn.

Sanibona,

Vandaag was het opzich gewoon een normale dag. Ik heb niet heel veel energie meer over, best veel gedaan de afgelopen maand, maar ik heb vandaag gelukkig nog wel kunnen genieten. Anne en ik hadden de wekker om 8uur gezet, zodat we om half 9 pillen konden gaan tellen. Helaas was Peter er niet, dus zijn naar boven gegaan.

Lieve allemaal,

Thanks again voor alle leuke reacties! Het is echt heel leuk om wat vanuit NL te horen. Mijn tijd in afrika zit er alweer bijna op, vandaag de laatste donderdag...

Anne en ik begonnen weer vroeg in de ochtend. Op de 5th floor hadden ze dit keer geen hulp nodig met het wassen van de patienten, dus zijn we door gegaan naar de Laundry. Elphas hebben we nog een foto en wat kruidnootjes overhandigd, waar hij heel blij mee was. Na wat was te hebben opgevouwen beloofde we hem om 11 uur weet terug te zijn. Eerst moesten we nog even een movie voor de movienight halen. Toen Anne en ik terugkwamen was de rest al groepsfoto's aan het maken...gelukkig konden we er nog net op. Niet dat die foto gelukt is, maar het gaat om het idee. We maken als het goed is vanavond nog een nieuwe.

Ha allemaal,

Gisteravond hebben we gezellig gezongen in de karaokebar! Ik had in het begin niet onwijs zin om te gaan, maar het was echt heel leuk! Leuk om even keihard mee te gillen me alle nummers. Ook had ik (na bijna een maand lang niet te hebben gedronken) wel weer eens zin in een wijntje...nou dat heb ik geweten. Ik heb nog nooit zo'n vieze wijn gekregen! Met veel moeite heb ik mijn bevroren rode wijn maar opgedronken...maar goed, al met al was het een hele geslaagde avond! Anne en ik zijn wel op een schappelijke tijd naar huis gegaan, aangezien we vandaag niet als zombies alleen maar op de bank wilde hangen. Na wel wat te hebben uitgeslapen tot maar liefst half 9, zijn we na het ontbijt begonnen aan het bakken van kruidnootjes voor alle patienten. 

Lieve allemaal,

Hier komt ie dan, een uitgebreider verslag van mijn te leuke weekend!

Lieve allemaal,

Ik ben zojuist levend en wel, zeer voldaan weer veilig terug gekeerd vanuit Cape town! Het was een echt ontzettend leuk en ben weer vol energie..al ben ik nu wel stiekem een beetje moe. Maar goed, morgen volgt een uitgebreid verslag!

Liefs, fem

Ha allemaal,

Wat leuk weer al jullie reacties te lezen! Gister heb ik geen berichtje geplaatst omdat ik er gewoon even geen zin in had. Had wat andere dingen aan mijn hoofd en ben er niet meer aan toe gekomen. Maar vandaag wel weer een verslag je van vandaag.

Anne en ik stonden vanochtend om 7uur in de keuken, te wachten op ons ontbijt. We hebben besloten om wat "traditioneel" eten te eten, wat de patienten ook krijgen. Gister hebben we als lunch kunnen genieten van Phuthu met wat groente en het ontbijt vanochtend was pourage. (ws schrijf je het anders) Het was niet vies, maar ook niet onwijs lekker. Prima dus om een keertje te eten, maar als je dit elke dag krijgt dan zal ik er gillend gek van worden. Dan is het eten in t lumc nog beter...

Ha allemaal,

Vandaag geen lang verslag van mijn kant. Ik ben moe en voel me een beetje schuldig omdat ik vandaag zo veel beter in het dream centre mijn tijd had kunnen besteden, dan naar de volunteersday te gaan. Het was best ok, maar voelde me vaak echt nutteloos. Maar goed, het was ook best interessant.

We hebben vandaag vier andere projecten van Be More gezien. We zijn niet langs het Dream centre gekomen, omdat te ongepast zou zijn, om met veel mensen langs de patienten te gaan en gewoon te kijken hoe ze erbij liggen.

Lieve allemaal,

Vandaag begonnen Anne en ik aan onze tocht in the valley of 1000 hills.
Tijdens ons eerste safari-weekend, hebben we twee vrouwen leren kennen; Maureen en Libby. We zijn met ze aan de praat geraakt over TDC, en hun werkzaamheden in South Africa. Zij werken sinds 2005 in the valley, een suburb, een gebied waar de armste van de armste wonen. (al kan het altijd nog armer) Ze hadden ons uitgenodigd om een keer lang te komen, om te kijken wat nou eigenlijk de realiteit is, waar sommige patiënten van TDC vandaag komen. Helaas was het alleen maar mogelijk om ons twee rond te leiden, aangezien het geen aapjes kijken moest worden. Ik voelde me er wel echt schuldig over tegen over de andere volunteers, maar wilde dit ook te graag doen! Gelukkig vielen de reacties van mijn roommates zo erg mee, dat ik zonder schuldgevoel vanochtend kon vertrekken!

Ha allemaal!

Eerst even een reacties op jullie reacties.
Hidde, met mijn spieren gaat het het best prima, ik mag niet klagen. Heb nog wel een beetje een zere kont:-)

Bart, leuk je berichtje te lezen! Met Eric Moya gaat het volgens mij wel goed. Hij ligt wel vaak op bed, is wel vermoeid maar geniet wel van onze activiteiten en de gezelligheid van de andere mannen op zijn kamer. Vandaag heeft hij ook genoten van het eten dan Saul voor hem mee had genomen en van onze vrolijke ballonnen. (lees hieronder) Je hebt waarschijnlijk vaak met hem geoefend voor de fysio? Zal ik hem de groetjes doen?

Vandaag
Na een niet al te beste nacht, misselijkheid en buikpijn alom, ben ik toch best goed opgestaan om 7 uur. Ik voelde me niet op en top, maar met een paar paracetamolletjes heb ik de dag weer heelhuids overleefd!

Lieve allemaal,

Allereerst, ontzettend leuk weer al jullie berichtjes te lezen! Ik ben weer veilig terug van mijn weekendje Drakensberg. Ik zal het proberen kort en bondig te vertellen...

Zaterdag
Zaterdag werden we om 05.30 opgehaald door Peet, onze tourguide. Na een snelle turningback om nog even een paspoort van iemand op te halen (is wel handig als je naar Lesotho gaat) gingen we op weg naar Drakensberg. Er zouden ook nog mensen meegaan van Mother of Peace, een ander project van Be More, maar zij hadden de avond te voren afgezegd. Uiteindelijk gingen we dus met 6 mensen van ons project: Anne, Oona, Ellie, Willy, Irma en ik. Dit keer gingen we niet eerst naar onze lodge, maar gelijk richting de Sani Pass. Met een kleine (8persoons) landrover begonnen we aan de hobbelige tocht naar boven. Het was in de ochtend best koud, maar gedurende de dag was het weer prima, nog wel een frisse wind maar ook incl zon.

Sanibona!

Vandaag was ik pas om half 10 ready to go. Ik was er echt even aan toe om een paar uurtjes langer te slapen. Alles kost toch veel energie en aangezien we meestal in het weekend ook vroeg op moeten leek het me wel verstandig om even wat extra slaap te pakken.

Vandaag was het verder een dag zonder te helpen bij het wassen van patienten, zonder het uitdelen van eten/medicijnen en zonder fysio.

Sanibona!

De dag na de strike, was weer een mooie dag. Anne en ik begonnen vandaag om 7 uur op the 5th floor, om aanwezig te zijn bij de overdracht. Alle nurses verzamelen in het kantoortje en gaan dan zingen en bidden om de dag te openen. De overdracht zelf was kort maar krachtig: alle patienten zijn stabiel. (achteraf bleek dat er ondanks alle stabiliteit er toch nog iemand is overleden) Verder werden er nog een paar dingen besproken en verteld dat er vandaag extra goed moest worden schoongemaakt en alles er netjes uit moest zien, omdat the minister of health langs zou komen...tja...dat is dus niet anders dan in NL.

Lieve allemaal,

Vandaag, 6 augustus 2008 was er een national strike in South Africa. We waren voorbereid op het ergste...ik dacht echt dat er helemaal geen personeel zou zijn, dat we echt 24/7 aan het werk zouden zijn...maar alles viel mee! We stonden om 7 uur in de keuken om het ontbijt op te halen om uit te delen. Daarna hebben we, zoals gewoonlijk, geholpen met het wassen van de patieten. Er waren wel minder wards, maar opzich waren er nog wel genoeg nurses... Na het ochtendritueel hebben we even wat pillen geteld; ibuprofen, prednison en co-trimoxason waren dit keer de klos, ze zijn nu heerlijk verpakt in zakjes van 100.

Ha allemaal,

Vandaag begon mijn dag iets anders dan normaal gesproken. Anne en ik zijn met Edward naar de Pinetown clinic geweest om medicatie op te halen. Het was een kwartiertje lopen vanaf The Dream Centre (TDC), best leuk om ook een de buurt een beetje te verkennen. Er waren wel echt opvallend veel funeral winkels met opvallend veel kleine kistjes in de etalage...